Η αρχαία ελληνική λέξη για τον καπνό και το πνεύμα και θάρρος (θύμος – thumos) είναι ο συνονόματος για το θυμάρι. Έτσι, το θυμάρι (θυμάρι, θύμος) ήταν νωρίτερα από ότι άλλοι μετάλλιο για την ανδρεία, τονωτικό, αφροδισιακό, αλλά και ως ένδειξη της υπέρ – όπως ακριβώς κάτι που ξεχωρίζει για τη δύναμη, το θάρρος, το πνεύμα και το συναίσθημα. Είναι αποτιμάται από τους αρχαίους χρόνους ως καρύκευμα και φαρμακευτικό φυτό και πολύ κέρδισε τη δημοτικότητα και τη φήμη του μόνο από φημισμένα “θάρρος κάνει” του αποτελέσματος. Οι Αιγύπτιοι γνώριζαν επίσης. “Το θυμάρι του Toutanchamun”: Σε τάφο του ήταν δηλαδή ένα κλαδάκι θυμάρι. Πιθανόν, όμως, ότι το θυμάρι ασκήθηκε από τους Αιγυπτίους από άλλες χώρες και περιοχές, όπως η Μινωική Κρήτη.
Ως αποτέλεσμα του θυμαριού ξεδιπλώνεται συμπεριλαμβανομένου ενός ισχυρό αντισηπτικό και αντιμικροβιακή δράση. Συνεπώς, το θυμάρι, επίσης γνωστή ως το φυτό με τις περισσότερες θεραπευτικές ιδιότητες περιλαμβάνουν δυσκολία στην αναπνοή, γρίπη, πονόδοντο, πονόλαιμο, ρευματισμών και αρθρίτιδας. Οι ιδιότητές του μπορεί να περιγραφεί ως εξής:
-την τόνωση της τόνικ
-ορεκτικός
-αντισηπτικό
-αντιβακτηριακή
-προωθεί τον ύπνο
-αντισπασμωδικό
-διουρητικός
-αφροδισιακό
-αποχρεμπτικό
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το θυμάρι είναι συχνά ιδανικό ως τσάι για τον πονόλαιμο, κρυολογήματα, και ακόμη και με πόνο στο στομάχι.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: 2κγ για 1 κούπα νερό 3 φορές τη μέρα.
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.